16 Φεβρουαρίου 2018

''μιας κολομπίνας διαδρομή'' - Σοφία Θεοδοσιάδη.


Eίπαν πως είσαι κόρη μορφονιά
 μα από φτωχή και ταπεινή γενιά.
σου δώσαν όνομα από παλιά..
άλλοι σε ντύσαν ''παρακατιανή''..
κι άλλοι σε ονομάσανε ωραία Κολομπίνα..
Είπαν πως είσαι ''υπηρέτρια'' παντός καιρού
στα κακοτράχαλα εργασιακά τους τα λημέρια..
πως είσαι λατρεμένη αρραβωνιστικιά..
του ατίθασου Αρλεκίνου..
Κι εσύ εβάλθηκες να υπηρετείς..να προσπαθείς..
να τον στηρίζεις σθεναρά το ρόλο σου..
στην ποίηση..στην τέχνη..στην καθημερινότητα..
''υπηρέτρια'' αφεντάδων να μη νιώθεις..
κι έτσι σε μιας ημέρας μοναχά τη φορεσιά..
εντύθηκες το όνειρο 
σαν Κολομπίνα επαρασύρθηκες..
στους άγνωρους τους δρόμους σου..
παρέα με τον Αρλεκίνο σου...
καινούριες πολιτείες για να ψάξεις..
δε θάναι κοντινή η διαδρομή..χιλιόμετρα 
σκληρά και με βροχή..κατακλυσμούς..
σε μιας παρέλασης ζωής..
με βήματα γοργά θε να κληθείς..
στο τέλος της διαδρομής..το νήμα για να κόψεις..
ανήσυχος ο Αρλεκίνος σου..
ονειροπόλα εσύ..τα βραδια σου τα σκοτεινά..
βράδια φυγής..μιας μετανάστευσης..
της εσωτερικής σου μετανάστευσης..
μιας διεκδίκησης στο όνειρο..μιας αλλαγής ζωής..
μιας αποτίναξης των αφεντάδων σου
στο πλήθος το πολύβουο αύριο θα χαθείς..
θα τρέξεις τα χιλιόμετρα της Καρναβαλικής τους
 της παρέλασης..θα τρέξεις..να προκάνεις..
μήπως και φτάσεις ως το τέρμα της..
να κάψεις τον ''Καρνάβαλο'' μην τύχει και σωθείς..
Ήσουνα..επαρέμεινες..μια Κολομπίνα ταπεινή..
μα δυνατή..ευαίσθητη..μαχητική..
μια υπηρέτρια του χρέους..
κρύψε το δάκρυ σου με μπόλικη μπογιά..
σκάσε κι ένα χαμόγελο 
κλείσε το μάτι στον καθρέφτη σου..
και μες στο πλήθος και στις μουσικές..
εκείνες τις αποκριάτικες..
χόρεψε πάλι και εφέτος αγκαλιά..
το όνειρο χρωμάτισε..στο κάδρο της ημέρας...

''μιας κολομπίνας διαδρομή'' - Σοφία Θεοδοσιάδη.
...........................................................................................................