15 Μαΐου 2018

''της επιβολής του άπληστου Εγώ'' - Σοφίας Θεοδοσιάδη.

Καθένας άνθρωπος ξεχωριστός μαθές..
και ένας άλλος άνθρωπος στο πλήθος..
μόνος στης καλοσύνης..στης κακίας το σκαλί
μόνος..αυτοπροστατευόμενος..συχνά εκτεθειμένος
γυμνός στον ακριβό καθρέφτη της ψυχής..
ερευνητής του εαυτού..θαλασσοπόρος της ζωής..
ολιγαρκής..και άπληστος στης πιάτσας το παζάρι..
ζυγίζουνε τα τάλαντα στην ίδια ζυγαριά..
οϊμέ και τρισαλί μας..
κανείς ποτέ δε μπόρεσε..δεν άλλαξε τους νόμους..
σαν δεν θα πάρει απ' το πρωί..ο άπληστος..
και στη δική σου τη φαρέτρα αδυνατεί..
δεν θα εναποθέσει..καθώς αρπακτικόν..
νύχια κρυμμένα γερακιού..στο πουπουλένιο σώμα..
χαριεντισμοί..για μια επιβεβαίωση της ύπαρξης..
υποκρισίες του Ιούδα που δεν πέθανε..
φιλιά προδοτικά..και χαριεντίσματα σαχλά
μέχρις που να κερδίσει..το κέρδος το ανούσιον..
φλουριά και λίρες κάλπικες εις τον καιρό 
βρίθουν μες στο πουγγί του..
ξεγελασμένος..δέσμιος..στο αχόρταγο Εγώ του..
χτίζει λιμάνια..κάστρα..πολιτείες και χωριά
 πύργους μαλαματένιους.. χρυσοποίκιλτους ναούς
στην αγορά της επιβίωσης..πολλά τα τάλαντα 
εκείνα της ψυχής τα αποθέματα..
που σε κατάθεση ανάλογη..
προβαίνει ο καθείς για να πορέψει..
για εκείνο του το βόλεμα το επιφανειακόν..
ίντριγκες..και τεχνάσματα..μιας εξουσίας
της επιβολής..του άπληστου Εγώ...
καθώς αυτογνωσία ..σεμνότης πέταξαν μακριά..
δυστυχισμένος..μόνος και γυμνός...
στης ουτοπίας του το δάσος..
βουβό..υπόκωφο το κλάμμα του το γοερό
ο μανιώδης προσπαθών..επιβολέας ο άπληστος..
του υπερτιμημένου Εγώ του...

'' της επιβολής του άπληστου Εγώ'' - Σοφίας Θεοδοσιάδη.
...........................................................................................................