12 Φεβρουαρίου 2019

''το πρώτο τρένο''...

Βολεμένο σε μια θέση στη θέαση εμπρός..
στην ποδιά της μαμάς μου σιμά..
άμαθο..αμούστακο..ξεπεταρούδι..παιδί..
η συνήθεια γλυκειά τρυφερή.. 
με καθίζει εκεί..στο παραθύρι μεριά..
τη μαγεία του κόσμου θωρώντας γλυκά....
να ''ληστεύω'' εικόνες..τη γνώση να κλέβω...
το φευγιό μου να μοιάζει θεατράκι του κόσμου
πράξις Α'..τα μάτια διαδρομές να ρουφούν..
θεατράλε η ζωή μου να μοιάζει..
σε βαγόνι κουπέ βελουδένιο.. 
λιγοστό..σκοτεινιάζει στο τούνελ το φως.. 
μα το χέρι σφιχτά της μητρός..
διαλύει το θάμπος..σταθμούς προσδοκά..
είναι τόσο μικρή η ζωή..αντηχούνε
στο σοφρά μας τα λόγια της νόνας..
το ταξίδι μετρά..απ' τα τούνελ
ποτέ μη σκιαχτείς.. 

Με μια φύση ανήσυχη..ορθή..
τα ονείρατα μένουνε δίχως βολή..
στην μικρή παιδική μου ψυχή
το μπουμπούκι ανθούς καρτερεί..
Και το τρένο αργά..με γρανάζια παλιάς εποχής..
αμάραντους..μύρτους θροϊζει  δαδιές..
θυμιάματα λες οι ευωδιές τους..
φυτεμένα στο πρωινό το τραγούδι
της λεβέντισσας μάνας..που σκόρπαε ζωή..
Μου σπουδάζει εσαεί τη ζωή..
μαγικό το λαρύγγι στ' αυτιά μου ηχεί..
παρασυρμένη..λουσμένη στις σκέψεις μου αργά..
το βαγόνι χαιρετάει τους φάρους..
λιμανιών στα κρυφά που ταξίδια χαράσσουν..
Κοιμητήρια ταράζουν τη σκέψη το νου..
η ζωή με καλεί..επιβάτης φευγάτος
ο θάνατος αργεί στην παιδική μου ψυχή..

Είν' το πρώτο ταξίδι χαραγμένο στο βλέμμα βαθιά..
πρώτο τρένο..στη μεθόριο η ταχεία διαβαίνει αργά..
Κομοτηνή - Σουφλί και οι σταθμοί λιγοστοί..
Πρώτο τρένο ..εισιτήριο ακριβό..
στης ζωής το τετράδιο σελίδα της γνώσης μου 1..
περιθώριο ακόμα αδειανό................

''το πρώτο τρένο'' - Σοφία Θεοδοσιάδη.. 
...........................................................................................................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου